نامهٔ یک زن یهودی به آیت‌الله خمینی و نقد سخنان وی مبنی بر «دشمن بودن هر فردی که با ما نباشد»

این سند، نامهٔ یک زن یهودی به نام مریم کهن‌ز‌اده به آیت‌الله خمینی است که در آن به نقد سخنان وی مبنی بر«دشمن بودن هر فردی که با ما نباشد» پرداخته است. مریم کهن‌ز‌اده در نامهٔ خود که به طالقانی نیز رونوشت شده، با طرح این دیدگاه وی و نقد نادیده گرفتن اقلیت‌های غیرمذهبی سوال می‌کند: «پس تکلیف امثال ما چیست؟» کهن‌زاده عنوان می‌کند اگر ما به دامان رژیم صهیونیستی نمی‌رویم بخاطر استنباطی است که از آیات عظام و امام علی داشته‌ایم. او سوال می‌کند چرا این برادری شامل غیر مسلمانان نمی‌شود و نبودن این نگاه نگرانی و خطر دربردارد. نویسنده این‌که اطلاق برادری و با ما بودن را صرفا فقط بر اساس مذهب و نه انسانیت باشد را مورد نقد قرار می‌دهد. نویسنده هشدار می‌دهد دشمن اصلی امپریالیسم است و نباید نیروی لایزال ناشی از انقلاب، صرف مبارزه با جمعیت های غیراسلامی شود. وی هشدار می‌دهد که این نگرانی وجود دارد که با سلطهٔ عوامل امپریالیسم بر ایران چهره اسلام زشت می‌شود و همان بلایی که بر سر یهودیت آمده بر سر اسلام هم وارد می‌شود.
در انتهای این نامه مریم کهن‌زاده خود را خیاط خانه‌دار معرفی کرده است.