نامهٔ سرگشادهٔ مصطفی رحیمی به آیت‌الله خمینی در و نقد و بررسی ایده‌ها و پیشنهادات پیرامون حکومت آینده ایران

این سند، حاوی متن نامهٔ سرگشاده مصطفی رحیمی، نویسنده و مترجم، به آیت‌الله خمینی به تاریخ دهم دی 1357 و در آستانهٔ پیروزی انقلاب است که به صورت یک جزوه منتشر و توزیع شده است. نویسنده در این نامه خود را شیعی و شیعی‌زاده می‌نامد با اعلام هم نظری در مخالفت آیت الله خمینی با رژیم شاه، امپریالیسم امریکا، سیاست شوروی و سایر دولت‌های کمونیست، و دولت صهیونیستی اسرائیل و موافقت با حقانیت فلسطین به طرح دلایل خود برای نگارش این نامهٔ سرگشاده و مخالفت با جمهوری اسلامی به‌عنوان مدل حکومتی بعد از پیروزی انقلاب می‌پردازد. رحیمی با طرح اینکه اتقلاب ایران متعلق به همه مردم است و نباید به هیچ قشر اجتماعی از جمله روحانیت وابسته باشد و نیز آن که پسوند اسلامی با موازین دمکراسی منافات دارد و روحانیت نباید خود را به قدرت سیاسی آلوده کند، پیشنهاد می‌کند حکومت آینده نباید به صفت خاص مقید شود. رحیمی با طرح مبهم بودن عبارت جمهوری اسلامی، معتقد است حکومت بعدی باید ملی و با شرکت همه جریانات باشد و قانون اساسی باید توسط همه ملت نوشته و تصویب شود. وی خواستار پیشگامی خود آیت‌الله خمینی برای گفتگو دربارهٔ مباحث ملی شد . او بر گفتگوهای ملی، تشکیل جبهه مشترک در فردای انقلاب ذیل یک دمکراسی بی‌قید و شرط، و فردایی در پیوند سوسیالیسم و دمکراسی در پرتو اخلاق و معنویت تاکید می‌نماید.