آیتالله طالقانی در پیامی خطاب به ارتشیان که روز دهم بهمن ۵۷ منتشر شده است، ضمن استقبال از پیوستن بخش زیادی از نیروهای ارتشی به صفوف مردم انقلابی، در خصوص نیرنگ برخی فرماندهان وابسته به طاغوت هشدار میدهد. طالقانی در این پیام همچنین به عموم مردم هم هشدار میدهد که از انتقامهای شخصی دوری کنند و اقدامات برخی فرماندهان ارتش را به پای همه نیروهای فداکار ارتش ثبت نکنند.
آیتالله طالقانی در پیامی مورخ نهم بهمن ۱۳۵۷ صادر کرده از انقلابیون خواسته است موجب تشنج و آزار مردم عادی نشوند. این پیام سه بند دارد که در بند دوم نسبت به آزار مسیحیان هشدار داده شده و در بند سوم دربارۀ وضعیت جایگاههای توزیع نفت و بنزین توضیح داده شده است.
آیتالله طالقانی در پیامی به تاریخ هفتم بهمن ماه ۱۳۵۸، اعلام کرد که بازگشت امام از تبعید به کشور، با دو روز تأخیر انجام خواهد شد. او در این پیام به مسأله مبارزه مسالمتآمیز و پرهیز از خشونت از سوی مردم انقلابی هم اشاره و از هوشیاری و مقاومت مردم در این زمینه تقدیر کرد.
آیتالله طالقانی در روزهای ابتدایی بهمن ماه ۱۳۵۷ طی پیامی به مناسبت افتتاح باشگاه معلمان در تهران، برای معلمان آرزوی توفیق روزافزون کرد و اظهار امیدواری کرد که این خانه معلم در پیریزی فرهنگ ملی و مذهبی، کانونی پرثمر باشد.
آیتالله طالقانی در مصاحبهای به تاریخ دوم بهمن ۱۳۵۷ با رادیو بیبیسی، که روزنامه اطلاعات بخشهایی از آن را پوشش داده است، دربارۀ موضوعات مختلفی از جمله چیستی حکومت اسلامی و تفاوت آن با نظامهای استبدادی و موروثی سخن گفته است. او در این مصاحبه احتمال کودتای ارتش علیه حرکت انقلابی مردم را نیز مردود اعلام کرده است.
آیتالله طالقانی طی پیامی به تاریخ ۲۸ دی ماه ۱۳۵۷، مردم را به شرکت در راهپیمایی روز اربعین دعوت کرد. او در این دعوت ضمن یادآوری رفتارهای فریبکارانه رژیم پهلوی، از مردم درخواست کرد انضباط را رعایت و از تشتت و اختلاف پرهیز کنند.
به دنبال درگذشت «هواری بومدین» از رهبران انقلاب الجزایر و رئیسجمهوروقت آن کشور، در ششم دی ماه ۱۳۵۷، آیتالله طالقانی در تلگرامی خطاب به شورای انقلاب الجزایر تداوم پیگیری وضعیت امام موسی صدر را در غیاب بومدین خواستار شد.
آیتالله طالقانی در ۲۷ دی ماه ۱۳۵۷ پیامی خطاب به مراسمی در مدرسه عالی دختران (دانشگاه الزهرای فعلی) صادر کرد و با اشاره ضمنی به جشنهای هنر شیراز، از ترویج فرهنگ ابتذال انتقاد کرد و جوانان را به فاصله گرفتن از فرهنگ استعماری فراخواند.
آیتالله طالقانی ساعاتی پس از خروج محمدرضا شاه از ایران در ۲۶ دی ماه ۱۳۵۷، در جمع مردمی که مقابل منزل وی در پیچ شمیران جمع شده بودند، از انقلابیون خواست تا ضمن خودداری از تخریب اموال عمومی و حمله به پادگانها از دستورات شورای انقلاب که به زودی تاسیس خواهد شد، پیروی کنند.
آیتالله طالقانی در پیامی به تاریخ ۲۶ دی ماه سال ۱۳۵۷، به خبر تظاهرات از سوی عشیرهنشینهای جنوب در حمایت از رژیم شاه واکنش نشان داد. او در این پیام ضمن اشاره به ظلمهای رژیم پهلوی به عشایر ایران، شایعه آمادگی عشایر برای حمله به روستاهای مجاور را باورنکردنی خواند، و در پایان از عشایر مناطق جنوب خواست تا حضورشان در صف انقلاب را نشان دهند.
در جریان انقلاب، دانشگاهها بارها صحنۀ تحصن و تظاهرات بودند. به دنبال تحصنی که دوم دیماه سال ۱۳۵۷ از سوی اساتید دانشگاهها در ساختمان مرکزی وزارت علوم آغاز شد، در پنجم دی، کامران نجاتاللهی از اساتید دانشگاه پلی تکنیک، در جریان حمله نظامیان به متحصنین، به شهادت رسید. در پی این اتفاق، دانشگاهها تا ۲۳ دیماه تعطیل شد. در همین راستا آیتالله طالقانی در پیامی به تاریخ ۲۱ دی، ضمن گرامیداشت یاد شهید نجاتاللهی، اقدام سازمان ملی دانشگاهیان برای بازگشایی دانشگاهها را تأیید کرد و سرانجام با تجمع گستردهای که ۲۳ دی ماه ۱۳۵۷ با حضور و سخنرانی آیتالله طالقانی برگزار شد، درِ دانشگاه باز شد.
آیتالله طالقانی در پیامی به تاریخ بیستم دیماه ۱۳۵۷، که پس از مراجعه برخی خانوادههای ارتشی به وی منتشر شد، ضمن تفکیک قائل شدن میان برخی از فرماندهان ارتش که در کشتار مردم نقش دارند و سایر نیروهای ارتشی که مجبور به اطاعت از این فرماندهان هستند، به گروه اخیر اطمینان خاطر داد که ملت انقلابی علیه آنها نخواهند بود و همچنین از آرزوی این مردم برای دیدن ارتش در میان صفوف خود سخن گفت.
این پیام با هماهنگی مهدی بازرگان و محمد بهشتی و در راستای مذاکرات آنها با مقامات عالیرتبه کشوری و لشکری، صادر شد.
کلیه حق و حقوق برای مجتمع فرهنگی آیت الله طالقانی محفوظ می باشد.
