دربارۀ فطرت
با فطرتهای تابناک و عقول عالیه است که میتوان نظم و قانون عمومی و وسیع علیّت فاعلی و غایی عالم را که همان آیین خدایی است، دریافت. فطرت اولی انسان است که به قدرت حاکم و ناظم ایمان میآورد و تا به عوامل محیط و پیچ و خمهای اندیشههای محدود و شرکآمیز دچار نشده، اندیشهی مخالفی به آن راه ندارد.
همین عوامل و آثار خارج از فطرت است که شخصی را ملحد و مشرک میگرداند. «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا» و «كل مولود يولد على الفطرت».
اینها به جای آنکه دریافتها و معلومات محدود را وسیله برای بقای انسان قرار دهند، همانها را هدف ساخته راه را به روی خود و دیگران بسته و سرها را به دیوار میکوبند.
دریافتهای کوتاه و علوم محدود هر اندازه پیش رود و دست یابد، باز محدود در جهتی از پدیدههاست و انعکاسی از گوشۀ روابط و قوانین جهان را مینمایاند و مانند چراغ کم سویی است که در فضای وسیع زندگی بر شعاع محدودی پرتو میافکند و خود حجاب ماورا میشود. گرفتاری و بحرانهای فکری و اخلاقی و اجتماعی انسان را همین دانشمندنمایان کوتاه نظر فراهم کردهاند.
اینها چون میوههای نارسی میباشند که از مواد علوم زمینی تغذیه مینمایند و در معرض نور اعلی نیستند و با جلوههای فریبندهی خود مردمی را جذب نموده و در دلهایی جای گرفته و موجب دردها و اختلالها و تحیرها شدهاند. اینها با دید کوتاه و محدود خود بتها، آیینها، شعارها میسازند و با اصطلاحات و لغات و مفاهیم علمی خود آنها را میپردازند و خود گمراه و موجب گمراهی دیگران شدهاند.
برتر از اینها مردمی از گزیدگان بشر پس از پیغمبران میباشند که دریافتهای خود را نردبان عروج قرار میدهند تا از هر معلوم و مسببی، علّت و سبب آن را دریابند و از هر پدیده پدیدآورندۀ آن را بشناسند. تا به قوانین و روابط علل و اسباب رسند و خود را به ساحت مبدأ و اصل هستی رسانند و بر سنن و قوانین او مشرف شوند و میکوشند تا راه و رسم زندگی را که مشيت او میباشد، دریابند.
این گزیدگان و بزرگان فکر و عقل همیشه پرتوی بر فطرتهای جوینده و اندیشههای محدود افکنده تا عقول و افکار را از غرور و محدودیت نجات دهند و دورنمایی از قدرت و حکمت برتر را بنمایانند و راه رستگاری ابدی را در برابر افکار و عقولی که در محیط محدود بینشهای خود پیوسته در حال تضاد و تصادم هستند، باز نمایند.
چشمانداز وسیع و بلند و برداشتهای علمی اینها در همۀ قرون به صورت پراکنده از خلال گفتهها و نوشتههایشان نمایان و هدایتبخش است.
جوان محقق و فاضل آقای سید محمدباقر نجفی با کوشش خود تا حدود قابل ملاحظهای آرای اندیشمندان بزرگ بشری را در کتاب «ایدئولوژی الهی و پیشتازان تمدن» جمع و تدوین نموده و مورد بحث قرار دادهاند. از خداوند توفیقات بیشتری برای ایشان میطلبم و امیدوارم این کتاب مورد توجه جوانان جوینده ما واقع شده و در آینده این تتبع به صورت کاملتری عرضه شود.
//پایان متن
این محتوا فاقد نسخه صوتی است.
این محتوا فاقد نسخه ویدئویی است.
دربارۀ فطرت
با فطرتهای تابناک و عقول عالیه است که میتوان نظم و قانون عمومی و وسیع علیّت فاعلی و غایی عالم را که همان آیین خدایی است، دریافت. فطرت اولی انسان است که به قدرت حاکم و ناظم ایمان میآورد و تا به عوامل محیط و پیچ و خمهای اندیشههای محدود و شرکآمیز دچار نشده، اندیشهی مخالفی به آن راه ندارد.
همین عوامل و آثار خارج از فطرت است که شخصی را ملحد و مشرک میگرداند. «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا» و «كل مولود يولد على الفطرت».
اینها به جای آنکه دریافتها و معلومات محدود را وسیله برای بقای انسان قرار دهند، همانها را هدف ساخته راه را به روی خود و دیگران بسته و سرها را به دیوار میکوبند.
دریافتهای کوتاه و علوم محدود هر اندازه پیش رود و دست یابد، باز محدود در جهتی از پدیدههاست و انعکاسی از گوشۀ روابط و قوانین جهان را مینمایاند و مانند چراغ کم سویی است که در فضای وسیع زندگی بر شعاع محدودی پرتو میافکند و خود حجاب ماورا میشود. گرفتاری و بحرانهای فکری و اخلاقی و اجتماعی انسان را همین دانشمندنمایان کوتاه نظر فراهم کردهاند.
اینها چون میوههای نارسی میباشند که از مواد علوم زمینی تغذیه مینمایند و در معرض نور اعلی نیستند و با جلوههای فریبندهی خود مردمی را جذب نموده و در دلهایی جای گرفته و موجب دردها و اختلالها و تحیرها شدهاند. اینها با دید کوتاه و محدود خود بتها، آیینها، شعارها میسازند و با اصطلاحات و لغات و مفاهیم علمی خود آنها را میپردازند و خود گمراه و موجب گمراهی دیگران شدهاند.
برتر از اینها مردمی از گزیدگان بشر پس از پیغمبران میباشند که دریافتهای خود را نردبان عروج قرار میدهند تا از هر معلوم و مسببی، علّت و سبب آن را دریابند و از هر پدیده پدیدآورندۀ آن را بشناسند. تا به قوانین و روابط علل و اسباب رسند و خود را به ساحت مبدأ و اصل هستی رسانند و بر سنن و قوانین او مشرف شوند و میکوشند تا راه و رسم زندگی را که مشيت او میباشد، دریابند.
این گزیدگان و بزرگان فکر و عقل همیشه پرتوی بر فطرتهای جوینده و اندیشههای محدود افکنده تا عقول و افکار را از غرور و محدودیت نجات دهند و دورنمایی از قدرت و حکمت برتر را بنمایانند و راه رستگاری ابدی را در برابر افکار و عقولی که در محیط محدود بینشهای خود پیوسته در حال تضاد و تصادم هستند، باز نمایند.
چشمانداز وسیع و بلند و برداشتهای علمی اینها در همۀ قرون به صورت پراکنده از خلال گفتهها و نوشتههایشان نمایان و هدایتبخش است.
جوان محقق و فاضل آقای سید محمدباقر نجفی با کوشش خود تا حدود قابل ملاحظهای آرای اندیشمندان بزرگ بشری را در کتاب «ایدئولوژی الهی و پیشتازان تمدن» جمع و تدوین نموده و مورد بحث قرار دادهاند. از خداوند توفیقات بیشتری برای ایشان میطلبم و امیدوارم این کتاب مورد توجه جوانان جوینده ما واقع شده و در آینده این تتبع به صورت کاملتری عرضه شود.
//پایان متن
این محتوا فاقد نسخه صوتی است.
این محتوا فاقد نسخه ویدئویی است.
