پدیدۀ دین، آیۀ فطرت

معرفی: متن حاضر مقاله‌ای از آیت‌الله طالقانی است که در سال 1338 در نشریۀ مکتب تشیع به چاپ رسیده است. انسان با اتکای به ادراکات بسیط فطری می‌تواند به اسرار مجهول پی ببرد. اما فطرت انسانی به دست عوامل محیط و معلومات محدود اکتسابی دچار انحراف می‌شود. بی‌دینی نیز ناشی از انحراف از فطرت است. البته منظور آن نیست که انسان نباید به سمت تکامل عقلی برود بلکه مسئله این است که معلومات محدود بشری نباید موجب غرور و توهم شود که این غرور و توهم موجب انواع شرک است. دعوت پیامبران هم دعوت به بازگشت به فطرت است. قرآن نور هدایتی است که موجب تقویت هم فطرت است و هم عقل. مطالعۀ قرآن باعث می‌شود که انسان از اوهام به دور بماند و مستعد بذر دانش محکم شود.
تاریخ ایجاد اثر: دی 1338
منبع مورد استفاده: نشریۀ سه ماهۀ مکتب تشیع، شمارۀ 2، دی ماه 1338، صص 51 الی 57
منابع دیگر: مناره‌ای در کویر، مجموعه مقالات آیت‌الله طالقانی، جلد اول (توحید و استبداد)، محمد بسته‌نگار، چاپ اول، 1377، انتشارات قلم، صص 113-117

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.